X
تبلیغات
معماری هنر ایده - سیری گذرا در ساختار و شکل گیری فضای نمایش در یونان و روم باستان 3
معماری و دکوراسیون

هر چند که رومیان سبک معماری و شکل ساختمان های خود را از یونانیان اقتباس کرده بودند. ولی تفاوت هایی نیز میان آن ها هست. که مهمترین آن ها عبارتند از یونانیان ساختمان تئاترهای خود را بر دامنه ی تپه ها می ساختند و از شیب تپه برای ساختن پله ها استفاده می کردند. در حالی که رومیان ساختمان تئاترهای خود را روی زمین مسطح بنا می کردند ارکسترا در تئاترهای یونانی به شکل دایره ی کامل بود. در حالی که ارکسترای رومیان به نیم دایره تبدیل شد راهروهای ورودی خروجی تئاترهای یونانیان که به صورت مایل متوجه مرکز ارکسترا می شدند. در تئاتر رومیان به راهروهای پهن تر و مستقیم و هم سطح ارکسترا تبدیل شدند. صحنه ی تئاترهای رومیان گسترده بود. چنان که امکانات بسیاری به تماشا گذاشته می شد. صحنه ی تئاترهای رومیان دارای سقف بود. پرده نیز بعدها به صحنه افزوده شد ولی تفاوت آن با صحنه ی تئاترهای یونانی در این جا بود که پرده ی صحنه ی رومیان از بالا به پایین نمی افتاد بلکه در داخل یک شیار در جلو و پایین صحنه جمع می شد و در انتهای نمایش بالا می رفت. در تئاتر رومی سه در به پشت صحنه و دو در به طرفین صحنه باز می شد و در نهایت تئاتر رومی دارای درگاه ها و ورودی هایی بود که تماشاگران می توانستند برای استراحت و قدم زدن از آن ها استفاده کنند.

تئاتر مارکلوس (Marcellus) یکی از مهمترین تئاترهای روم باستان بود. هنوز هم بعد از گذشت سالها بقایای این تئاترگویای عظمت اولیه ی آن است بنای این تئاتر در دوره ی آؤگوستوس به پایان رسید. این تئاتر به صورت سه طبقه و با استفاده از طرح های گوناگون معماری آن زمان ساخته شد. نمای خارجی آن به این شرح است. طبقه اول دارای 42 ستون دوریک و 43 طاق قوسی شکل است. قطر هر ستون در حدود 100 سانتی متر و بلدی آن 780 سانتی متر است. بین هر دو ستون یک طاق زده شده که پهنای ورودی هر طاق 280 و درازای آن 680 سانتی متر است.

ارتفاع این طبقه جمعاً حدود 10 متر است. تعداد طبقه ی دوم به تعداد ستون های طبقه ی اول است. ولی برای شکل ظاهر آن ها به جای سبک دوریک از سبک یونیک سود جسته اند. بر این طبقه نیز به همان تعداد طاق زده شده است ولی ارتفاع ستون ها 720 سانتی متر و قطر آن ها کمتر از قطر ستون های طبقه اول است. بلندی هر طاق 600 سانتی متر و کل ارتفاه طبقه ی دوم 5/10 متر است طبقه سوم تعداد ستون های این طبقه نیز به اندازه ی طبقه های اول و دوم است اما به سبک کرنتی ساخته شده اند که با دو سبک دیگر تفاوت دارد . کل ارتفاع این طبقه به 12 متر می رسد نمای داخلی این تئاتر از دو بخش تشکیل شده است بخش اول به نام کاوه آ نیم دایره ی و مخصوص نشستن تماشاگران و بخش دوم ساختمان صحنه و جایگاه نمایش نیز دایره ای و در میان این دو بخش واقع شده است.

بنای آمفی تئاتر محصول معماری رومی است رومیان توانستند شکل جدیدی از معماری خلق کنند. اختراع آن ها یک بارقه ی ساده ی نبوغ بود. دو تئاتر را پشت به پشت قرار دادند و دیوارها را حذف کردند. نتیجه ی میدان گاه بیضوی گودی در وسط حلقه ی بیضوی سکوها بود. نه تئاتر بلکه آمفی تئاتر.

یکی از مهمترین آمفی تئاترهای روم، آمفی تئاتر کولوسئوم (Colosseum) بود. بنای این ساختمان در زمان وسپاسیانوس (Veapasian) در سال 72 آغاز و در دوران حکومت تیتوس (Titus) هبه سال 80 به پایان رسید. فرم معماری این بنا یک بیضی بزرگ به ابعاد حدود 155 × 188 متر بود. که امکان گنجایش 50000 نفر را فراهم می کرد که هر یک از آن ها با بلیتی با شماره ی ورودی مخصوص وارد  میدان می شدند. نمای بیرونی متشکل از بلوک های تراورتن بود که چهار طبقه داشت و بلندی آن به حدود 47 متر می رسید. برای ساختن این تئاتر طبقات به ترتیب از ستون های سبک توسکان (Tuscan) یونیک و کرنتی استفاده شده بود. و بر فراز سومین طبقه نیز دیواری بلند قرار داشت که در آن ستون های به کار رفته در نمای بنا کار برد نمادین داشته و هیچ کدام نقش ساختاری نداشتند

+ نوشته شده در  یکشنبه 16 خرداد1389ساعت 2 PM  توسط وحید کمانه  |